Dag 9; Estland – Finland

Dag 9; Estland – Finland

Vroeg opgestaan, althans dat dachten we. We hadden even geen rekening gehouden met het uur tijdsverschil dus de kok van het Spa die eerder was begonnen was chagarijnig en ontbijt waar hij zichtbaar z’n best op had gedaan was lauw. Wel erg uitgebreid, prima.
We besluiten direct het bos in te rijden en helaas, het was weer erg zompig. Voor het merendeel hebben we dus op houthakkers wegen gereden die net als in Hongarije het bos verdelen in kwadranten.
Plots zien we een paar auto’s midden op de weg staan en vlammen die met een hoogte van 3 meter hun best lijken te doen de hemel te bereiken. We naderen voorzichtig en in gedachten doemt het logo van de brandweer bij ons thuis om de hoek op waaronder sierlijk staat geschreven; eerst redden, dan blussen.
Het blijkt een echtpaar die met hun wekelijkse vuilverbranding bezig zijn en ons aankijken met een blik van ‘hebben we iets van jullie aan soms?’
De weggetjes beginnen interessanter te worden (of we zijn het spoor bijster, dat kan ook) en een stroompje moet overgestoken worden. Het terrein is een rare mix van sneeuw, ijs, water en modder die me erg doet denken aan het paasevenement in Mammut. De den die vlak na het stroompje dwars over de weg ligt baart me een beetje zorg, dus ik vraag aan Liz even uit te stappen, te kijken hoe diep het stroompje is en of er ook maar iets van beweging in het boompje te krijgen is.
Nu kunnen dennen erg taai zijn en vooral hardnekkig als ze nog in de grond vastzitten. Vol overgave begint ze de boom opzij te duwen die na een halve meter besluit terug te gaan duwen. De slappe lach en je evenwicht bewaren gaat niet goed samen, dus ze duikelt over de boom heen die opeens vrij spel heeft en haar richting water trekt.
Het ziet er allemaal zo merkwaardig uit dat ik van verbijstering vergeet een foto te maken.
Tussen de middag, hoogste tijd om ons richting snelweg te begeven om de boot in Tallin te halen naar Helsinki. Gisterenavond heb ik bij de veerboot maatschappij telefonisch een reservering gedaan en keurig op tijd draaien we de parkeerplaats van de maatschappij op.
De boot is een regelrechte shock voor ons, opeens met zoveel mensen om ons heen.
Wat is dat toch met mensen, dat gejacht en gejaag? Je hebt twee en een half uur te doden aan boord van zo’n ding, maar hij is de haven nog niet uit en de bars en restaurants worden overspoeld met rennende en voordringende mensen.
Van de boot af rijden we meteen de bewoonde wereld uit richting Lahti, weg van de idioterie. Maar niet voordat ik even de lokale valuta uit de muur heb getrokken en ik stop in Helsinki bij een geldautomaat. Goh, wat een bekende briefjes komen daar uit zeg en met licht schaamrood op de kaken stop ik de euro’s in m’n zak.
Daar het zuiden van Finland te dicht bevolkt is en minder te bieden heeft voor greenlaners en offroaders rijden we door over de snelweg om snel weer in bosrijk gebied te komen. We brengen de nacht door op een truckstop.