Dag 3 – Szklarska Poręba – Sciborz

Dag 3 – Szklarska Poręba – Sciborz

Beetje laat vertrokken vanochtend, de routine moet er nog een beetje inkomen en traditiegetrouw moet er op de derde dag van een reis toch weer het een en ander anders gerangschikt worden.
Volgens mij meer uit gewoonte dan noodzaak, maar goed.

We proberen weer een paar routes die we gevonden hebben maar zonder geluk; de routes blijken afgesloten te zijn. Ook de bergoversteek die we in de planning hadden staan via een top waar een enorme skilift op prijkt, is niets geworden.
We raken al snel aan de praat met een Pool die onze auto staat te bewonderen, hij verwijst ons naar het buurland Tsjechië waar hij zelf graag gaat rijden.

In dit deel van Polen mag er niet in de natuur gereden worden, da’s hartstikke slecht he. Met een laatste blik op de gigantische kaalgeslagen ski-helling, kneiters van ski-hotels etc, hebben we genoeg van deze tartufferie. Dit is duidelijk niet een kant van Polen waar wij zo gek op zijn.
Bij het uitrijden van het gebied zie ik bij toeval een bordje ‘vleermuisgrot’. Er zit nog genoeg ‘new-wave’ in m’n bloed om daar meteen enthousiast van te raken, dus rijden we resoluut naar de batcave.

Blijkt toch die weg er naar toe een prachtig bergpad te zijn waar we naar hartelust van genieten!
Het lijkt wel of er zelden tot nooit een auto gereden heeft en dankzij de ATB bewegwijzering vinden we zonder moeite onze weg naar boven. (voor wie niet zo van het avontuurlijke is, de weg die op de kaart staat aangegeven ligt nog geen 100 meter verderop en is prima met een personenauto begaanbaar)

Een heel stuk hoger aangekomen vinden we een pad terug naar beneden dat voor de ATB’ers met drie uitroeptekens op de bordjes staat aangegeven.
En terecht, de route is zonder meer heftig te noemen. Bijna beneden zien we en passant dan toch ook nog de grotjes waar de vleermuizen in huizen. Piepklein…

We rijden verder en bij Sokolowsko weet Liz nog een leuk paadje te vinden dat wederom verdacht veel weg heeft van een mountainbike parcours.
Na een goede 2 kilometer dolle pret staan we opeens voor een slagboom die het begin van de route afsluit. Jazeker, zet er dan ook eentje neer aan het eind, er zijn tenslotte altijd van die tegendraadsen die zich niet conformeren aan start en einde, vooral als dat bij het einde niet aangegeven staat.

Gelukkig loopt er in de directe nabijheid ook nog een houthakkerspaadje dat het ook prima doet en al baggerend komen we dan toch op de doorgaande weg uit.

We verlaten het gebied, moe van het overheersende wintertourisme hier en rijden binnendoor naar Sciborz waar we neerstrijken op een camping met een prima restaurant er vlak bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *