Dag 6 – Bielsko Biala – Nowy Sącz

Dag 6 – Bielsko Biala – Nowy Sącz

Klokke 8.00 uur, we gaan op pad.

Het ochtendritueel zit er al goed in en binnen een mum van tijd is alles ingepakt en ligt de tent op het tripnet op de motorkap. Geen spoor van dauw te bekennen, kurkdroog dus wat het opbreken zoveel makkelijker en sneller maakt.
Net een half uur op pad komen we langs een enorm Touratech reclamebord dat ons wijst op een dealer in het dorp. We besluiten even tot 9.00 uur te wachten tot ze open gaan, eens zien wat ze voor ons kunnen betekenen want we hadden al erg goede berichten gelezen over de navigatie software TTQV.

In het splinternieuwe bedrijf waren ze nog van alles aan het uitpakken en organiseren, maar we werden uitermate hartelijk ontvangen. De navigatie software waar wij in geïnteresseerd waren hadden ze al wel in huis, maar nog niet zelf geïnstalleerd.
Klantvriendelijk als ze waren werd er niet geaarzeld om een doos open te maken, de software te installeren zodat wij er mee konden stoeien. Zelf hadden ze er nog geen ervaring mee opgedaan, het duurde dus niet lang voor Liz hen een demo aan het geven was.
Fraaie software, maar aankopen ging nog niet, de doos die zojuist opengemaakt en geïnstalleerd was, was de enige demo die ze hadden. Men wilde ons de software graag achterna zenden, maar omdat wij geen idee hadden waarheen besloten we tot thuis te wachten en het in NL aan te kopen.

Hoewel we aardig wat tijd door brachten bij deze gezellige en gastvrije Polen hebben we routes gereden die onvoorstelbaar mooi waren!
Drie absoluut te gekke routes over bergen, smalle rotspaadjes, modderige houthakkers wegen… heerlijk, een topdag! De vierde route die we probeerden was loodzwaar.

Gelegen op een steile boshelling met krap 20 cm aan weerszijden over een tapijt van erg zachte bosgrond was het erg voorzichtig manoeuvreren, beiden in opperste concentratie. Hoewel het pad dichtbegroeid was, waren er toch al wat houthakkers bezig geweest die -omdat het pad toch door niemand gebruikt werd- helaas dikke stammen op het paadje hadden achtergelaten.
Er zat niks anders op dan terug te keren. Een stukje terug was een plek die net zo breed was als de auto lang. Met 15 keer steken en Liz naast de auto om er voor te zorgen dat de voorwielen niet over het randje doken, stond de auto toch vlot weer de andere kant op.

Moe maar voldaan  rijden we na deze enerverende ervaring door naar Nowy Sącz. Deze stad lijkt echter wel een oorlogszone; het is etenstijd en iedereen heeft de kolenfornuizen hoog opgestookt. Een dikke deken van rook en kolendamp ligt over de stad en valt onze neus en keel aan, geen kans dat we hier prettig slapen.

Even buiten de stad geven we het zoeken op en vinden we een klein motelletje waar we inslapen met olijke Poolse deuntjes van een naburig feest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *