Dag 9 – St. Petersburg – Kondopozhskiy Rayon

Dag 9 – St. Petersburg – Kondopozhskiy Rayon

Eerst een correctie op de correctie van gisteren; Er is wel degelijk sprake van een soort ochtendspits in St. Petersburg. Het staat gewoon stil.
Hoewel het slechts een paar straten door was, duurde het twee uur voor wij St. Petersburg achter ons lieten.

Eenmaal op de M18 vielen de condities ons erg mee, niet al te veel ijs op de weg en veel minder wegverkeer. Desondanks wist de winterse M18 waar koning vorst met harde hand regeerde ons menigmaal te shockeren.
Hoeveel ongevallen en pech gevallen we gezien hebben hebben we niet bijgehouden, maar het was schrikbarend. Pas dan zie je hoezeer de mensen hier op zichzelf aangewezen zijn; geen anwb praatpalen, geen rijkswaterstater die binnen 5 minuten een rijstrook af zet, zelfs nauwelijks overige weggebruikers die stoppen om te helpen.

Sneeuw was er in overvloed. Het dikke pak dat de dagen ervoor gevallen was reikte tot aan de bovenrand van de vangrails. Waar sneeuwschuivers de sneeuw van de wegen heen schoven was het zelfs nog hoger. En tja, waar zijn mooie openingen in de vangrails waar een schuiver z’n lading in kan schuiven? Juist, de kleine zijwegen. Frappant om te zien dat een dorpje volledig van de buitenwereld afgesloten raakt omwille van de doorstroming op de hoofdweg.

Onze weg voerde ons over de M18, de M18 en nog eens de M18. Voor de werkelijk nodige afwisseling hebben we het laatste stuk van de dag vanaf Shuya de oude M18 gereden.
De bedoeling was een tip op te volgen en een hutje te huren bij Konchezero, maar eenmaal daar aangekomen waren we niet onder de indruk van de prijs-kwaliteit verhouding.
Een stuk verderop vonden we een café met een rustplek. De plek deed zijn naam eer aan, het was er ook heerlijk rustig.
Grappig te vermelden is dat hoe -geografisch- hoger je komt, hoe minder mensen een andere taal machtig zijn dan de eigen. Het ‘Wat en Hoe’ taalgidsje zorgde voor hilariteit in het café en al snel bemoeiden diverse mensen zich met onze menu keuze. Op zo’n klein, achteraf plekje op de wereld zie je dan opeens weer hoe mooi mensen kunnen zijn en hoe een onbenullige taalbarrière een effectief gereedschap kan zijn voor de nieuwsgierige reiziger.
We hebben er uitermate goed gegeten en zijn voldaan de auto in gekropen voor een welverdiende nachtrust.