Dag 12 – Zarautz – Soria

Dag 12 – Zarautz – Soria

Zoals gisteren vermeld zou het afgelopen nacht gaan stormen. Nu slapen wij nogal vast als we in de auto slapen, we hebben er dus niets van mee gekregen. Vanochtend bleek dat we redelijk in de luwte van een paar ferme bomen stonden want toen we de camping over liepen om ons ochtendtoilet te maken, waaiden we bijkans uit ons jasje.

De oceaan roerde zich flink, toen de campingbaas van ons plan hoorde om nog een stuk kustweg te pakken vroeg hij zich af of deze wel weer open was, de golven hadden vannacht bezit genomen van de kustlijn.
Met de nog immer voortrazende storm hevig trekkend en duwend aan de auto gingen we op pad, de kustweg was weer vrijgegeven. Of de hekken waren door de wind mee gevoerd, wat waarschijnlijker is omdat de uiteen spattende golven nog steeds over straat spoelden. Met een beetje timing reden we er vlot tussen door, op eentje na. Een gordijn van een zeker 6 meter hoge crest daalde op de auto neer wat dan toch ook wel weer een hele belevenis is. Voor de gelegnheid hebben we het volgende dorp meteen de auto maar even schoon gespoten in een wasbox, dat kon sowieso geen kwaad na eergisteren.

Nou was dit niet echt nodig bleek later, de natuur had zo zijn eigen wasbox paraat. Wat er met Spanje aan de hand is weten wij niet, maar ergens klopt er iets niet. De gehele dag is het water met bakken uit de hemel gekomen, het plensde van ganser harte.
De dorpen waren ten prooi gevallen van het wassende water, de straten waren beekjes geworden, oude vrouwen sloegen in wanhoop de handen voor het gezicht.
Oke, dat laatste is slechts dichterlijke vrijheid, want je ziet hier geen kip op straat. Welk dorp dat we ook in rijden is uitgestorven, alles dicht en donker. Niet erg praktisch aangezien mijn zus vertelde over spookdorpen die volledig verlaten zijn. Die zouden we graag zien, maar op deze manier komen we er nooit achter welke dorpen dat zouden kunnen zijn, het kunnen ze nooit allemaal zijn toch?

Greenlanen is er vandaag dus niet van gekomen. We kijken wel lekker uit om routes zoals gisteren in de stromende regen op te gaan zoeken, dat is vragen om problemen. En problemen kwamen we toch wel tegen, de storm had het een en ander aan schade veroorzaakt zoals ontwortelde bomen en andere aanverwante stormverschijnselen. Twee van de bomen lagen ons danig in de weg en terwijl de doorsnee Spanjaard rustig ging zitten wachten in zijn auto, probeerden wij samen met twee gemeente mannen de bomen vlot te trekken. Toen dat niet lukte kwam er een kettingzaag tevoorschijn uit hun wagen en was de klus eigenlijk zo geklaard.

De route van vandaag. We hebben er de kaart even bij moeten pakken want veel gezien hebben we niet. We zijn in zuidelijke richting gereden over binnendoor weggetjes naar Beasain en vervolgens naar Estella, vol verwachting van beter weer. Maar nee, Navarra was gehuld in een stortbui, in La Rioja was er een wolkbreuk en in Castilla Y Leon plensde het. Nu we doodmoe van het rijden op de smalle binnenwegen in de continue aanhoudende regen aangekomen zijn in Soria en voor ons eigen comfort maar een hotelletje hebben opgezocht, is het opeens droog geworden. Dat neemt niet weg dat mijn dampende bad bijna vol is en ik lekker onderuit ga met een glaasje wijn. Proost!

Oh wacht, nog iets vermakelijks tot slot: Als het op afdingen en dergelijke zaken aan komt, gaat Liz meestal even een blokje om. Da’s niks voor haar. Vanavond toen we onze kamer kregen had zij liever een kamer met een deur naar het grote doorlopende balkon. Nu sprak de hoteleigenaar uiteraard geen woord buiten de deur dus ik zei tegen Liz dat het mij zou benieuwen of het haar zou lukken om dit uit te leggen. Goed, na heel wat gebaren zitten we in een drie keer zo grote kamer voor de helft van de prijs, maar nog steeds zonder buitendeur. De volgende keer dat we een nieuwe koelkast nodig hebben laat ik Liz een TV kopen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *