Dag 17 – Ronda – Güéjar Sierra

Dag 17 – Ronda – Güéjar Sierra

Vandaag zijn we best laat begonnen, maar ja, het is ook een beetje vakantie hè.

Om half tien reden we de camping af om al snel nabij Emburgo te beginnen aan wederom een hevig slingerend bergweggetje dat ons de naburige bergen dieper in bracht.
Daar vonden we een interessant onverhard weggetje dat ons een steeds smaller wordende kloof in bracht. Op een gegeven moment paste de Land Rover nog maar net op het paadje, maar het was genieten.
Vanuit de kloof stonden we opeens temidden van vers omgeploegde akkers en we weten inmiddels wat de combinatie Spaanse boeren en landweggetjes teweeg kan brengen. Na enig gezoek en bijwerken van de kaarten waren we weer op pad.

Om wat voort te maken, het was immers al tussen de middag, hebben we een stukje snelweg gepakt tot na Málaga. Op een benzinestation in Valez Málaga zaten we een selectie te maken uit de legio mogelijkheden in die regio tot we in gesprek kwamen met een daar woonachtige Engelsman die een Toyota reed met we erg indrukwekkende modder decoraties.
Hij kende het gebied goed en wist ons de bergoversteek die wij in gedachten hadden sterk af te raden. Het probleem was de afdaling, delen van het pad waren vorig jaar weggespoeld waardoor er stukken tot twintig meter ontbraken.

Wij hebben ons plan dus bijgesteld en zijn een dal verder gereden. Liz vond het nodig om eens een trial parcours in de route op te nemen en stuurde me het dorpje Alcaucin in. Spaanse dorpjes kennen zo hun bepaalde smalle steegjes, maar deze spande de kroon. In twee gevallen heb ik de stoep ook moeten gebruiken om ons er door te wurmen en neem in zulke gevallen maar eens een haakse bocht… Alles staat nog overeind en geen strafpunten gekregen, best een leuk resultaat dus.

En toen kwam de verlossing, de route van de dag; vlak na Alcaucin begon een onverharde bergweg die zich ontpopte in een prachtige route van tientallen kilometers lang. Zeer vergelijkbaar met de route van gisteren, met het verschil dat de uitzichten en panorama’s onbeschrijfelijk mooi waren. Ik ga er dan ook niet aan beginnen, zodra we de foto’s tijdens het kerstreces gaan uploaden zullen jullie het wel zien.
Na deze lange route werd het toch wel tijd om weer op koers te geraken en zijn we doorgereden tot Granada. Vlak bij in het plaatsje Guejar Sierra wachte ons de camping Las Lomas waar we hartelijk onthaald werden. ‘so, you’ve come for a wonderful place on our camping’, klonk het. ‘No sir, we’re here for the most wonderful place on your camping’ was het antwoord.

En dat kregen we. Het uiterste plekje van de camping, aan de rand van de afgrond, uitkijkend over het enorme dal waar Granada in ligt en achter ons liggen de hoogste toppen van de Siërra Nevada, gehuld in een dun laagje maagdelijke sneeuw.

Koken doen we eens niet zelf, we verkozen vanavond het restaurant bij de camping. Nou niet bepaald camping voedsel, maar een keuken van niveau. De vakman is echter wel een beetje een stuntel, hij doet ons erg denken aan Manuel van Faulty Towers die voor zichzelf begonnen is. Maar koken kan hij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *