Dag 8 – Albanya – Bellver de Cerdanya

Dag 8 – Albanya – Bellver de Cerdanya

Ik kan me het bedenkelijke gezicht van Jos nog goed voor me halen toen hij zei dat de hele pyreneeen door rijden iets van een goede 350 kilometer was en dat binnen ons tijdsbestek te doen zou moeten zijn. Nu snap ik dat bedenkelijke gezicht. hij wist donders goed dat wij het niet voor elkaar zouden krijgen om al die prachtige routes links te laten liggen.

Deze opening van vandaag heb ik zitten bedenken toen we vanmorgen vroeg bij het eerste licht de eerste route in draaiden en het niet lang duurde dat de lage gearing al ingeschakeld moest worden. En dat terwijl ik de slapers nog uit m’n ogen zat te poetsen.
Erg lekker begin van de dag.

Nadat we een paar uur aan het stoeien waren geweest hebben we besloten de verjaardag van Liz morgen (!) in Andorra te vieren. Dat was slechts een 138 km verderop, dus je zou verwachten dat dat haalbaar moest zijn. Niets is minder waar. Qua kilometers hebben we denk ik wel het dubbele gereden, maar in Andorra zijn we nog steeds niet. De oplettende lezer raad het al; Ze hebben een shortcut genomen.

We meenden een redelijk stuk af te kunnen snijden als we een ruggetje over staken en in principe was dat ook zonder meer een goed plan geweest, ware het niet dat we op de helft van de route dermate hoog zaten dat de schaduwzijden van de berg niet meer begaanbaar waren.
Fikse platen blauw ijs op het toch al ijslijk steile bergpad van ’s nachts weer bevroren smeltwater maakten het ons onmogelijk onze weg te vervolgen. Discussie was er niet, we draaiden om. Een van de meest indrukwekkende afdalingen ooit moet ik zeggen. Liz kan er niet over mee praten, die heeft stoicijns voor zich uit zitten kijken en dat terwijl het vergezicht toch ruim 600 meter ver reikte. In het verticale vlak wel te verstaan…

Na ruim twee uur hiermee verloren te zijn zijn we toch maar gewoon vanaf Ribes de Freser de N152 gaan rijden. Voor de afwisseling uitermate welkom! Wat een zaaaaalige verzameling bochten is dat zeg. Voor de petrolhead die minder op heeft met onverhard, maar des te meer met bochtenwerk is deze weg eigenlijk wel een must hoor.
Wij hebben er in ieder geval veel genoegen aan beleefd.
Afijn, we zijn tot aan Bellver de Cerdanya gekomen, nog 38 km tot aan de grens met Andorra.
Ik denk dat we dat in een stuk gaan volbrengen, al was het maar vanwege de taart die we daar gaan eten ter gelegenheid van.

Als laatste, de tip van de dag. In scherpe bochten heeft men hier de goede gewoonte om spiegels te plaatsen. Je kent ze wel, van die bolle dingen waarin je jezelf even bekijkt als je er voorbij komt. Ik ben niet minder ijdel en zo zat ik me terwijl ik in een dergelijke spiegel zat te staren te verwonderen dat je auto er zo anders uit kan zien in zo’n bolle spiegel. Neem gerust van mij aan dat de kans heel groot is dat je in dat geval oog in oog komt te staan met een tegenligger met hooguit dezelfde kleur auto. Tja.

One Response to "Dag 8 – Albanya – Bellver de Cerdanya"
  1. 13 december!! Hoeraaaaa LIZ is jarig!!! Jullie beiden van harte gelukgewenst met deze dag. Laat de taart goed smaken en
    drink er vanavond een glaasje op. Dat laatste doen wij vanmiddag al.
    Een goede reis verder en zeker lukt dat met onze lieve groeten. Paula en Pa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *