Dag 9 – Bellver de Cerdanya – Castarne

Dag 9 – Bellver de Cerdanya – Castarne

Voordat we aan de laatste etappe naar Andorra konden beginnen vanochtend moest er uiteraard eerst stil worden gestaan bij het heuglijk feit dat Liz jarig was.
Dat deden wij op gepaste wijze bij een uitvoerig Spaans ontbijt met van thuis meegebrachte en mee gekregen presentjes, kaarten en zelfs een enveloppe met ballonnen en vlaggetjes (dank je wel Paula, Pa, Herman en Mar).

Met versierde auto zijn we op pad gegaan en kwamen als snel zonder omwegen in Andorra aan. Een voorstelling hadden we nog niet van dit piepkleine land en lieten ons graag verrassen. Die eerste uitdaging van de dag was een parkeergarage waar we de berekeningen nog 3 cm over zouden moeten hebben, dat is best spannend als je een stalen brandblusleiding tegen komt waarvan je je af vraagt of die wel meegenomen is in de hoogte bepaling. Niks van gemerkt en volgens ons hingen de bordjes al eerder scheef.
Het warenhuis boven de parkeergarage was bizar groot en hoewel we er slechts voor een paar boodschappen kwamen hebben we er toch een uur in rond lopen zwerven.

Hoogste tijd voor koffie en taart, dat vonden wij bij en kleine bakkerij in het centrum van het hoofdstad. Nou, dat doen we thuis nog een keer over. Die andorrianen of hoe je ze moet noemen zijn niet des werelds beste taartenbakkers. Het is de gedachte die telt zullen we maar zeggen.

De middag hebben we doorgebracht met het doorkruisen van het vorstendom.
Andorra kent erg steile berg en rotswanden waardoor er relatief weinig te greenlanen valt. De paden die er wel zijn waren vanwege de hoogteligging en het jaargetijde niet toegankelijk. Maar dan zijn er ook nog wel andere bergen te bedwingen in de vorm van diverse soorten tapas! Dat viel op zich ook nog niet mee overigens, dat heb je als je van alles wilt proeven.

De terugreis naar Spanje verliep niet als gepland, we wilden eigenlijk een kleine pas rijden die op 2200 meter lag, maar daar lag al veel sneeuw en ijs en met de weersvooruitzichten die op grote borden langs de weg weergegeven werden wilden we het risico niet lopen op een pas vast te komen zitten.
De zelfde weg terug dus en na een korte controle bij de Spaanse grens gingen we op zoek naar een camping. De eerste was volgens verwachting dicht en er was niemand aanwezig om aan te vragen of we toch terecht konden.
Door naar de volgende dus die volgens de boeken wel open zou zijn. Het terrein was dan ook wel open, maar van de drie telefoonnummers die er hingen was niemand genegen ons even te woord te staan. Door naar de volgende dus. Aha, er brand licht! Kort een wegduikend hoofd achter het raam van het huis op de camping, maar niet open doen hoor.
Laatste poging, een camping bij het dorpje Castarne. Open, met een briefje op de deur; ga maar ergens staan. Wij dus naast een foeterende Spanjaard neer gestreken, de beste man was er al vanaf vijf uur en kreeg nergens gehoor. Zijn gezin zou graag gebruik maken van een toilet en alles zat op slot. Wel heel vermakelijk was dat op iedere deur van alle toiletgebouwen het zelfde briefje hing; graag van het andere toilet gebruik maken. Je zult er maar in trappen…

Ook hier weer geen reactie op gebel, geklop of wat dan ook terwijl men binnen wel duidelijk televisie zit te kijken. The Voice of Spain waarschijnlijk?
Maar goed, we hebben de champagne open getrokken en amuseren ons toch wel, heerlijk zo’n goed uitgeruste auto…

 

2 Responses to "Dag 9 – Bellver de Cerdanya – Castarne"
  1. Geen probleem, we zijn zeker op tijd voor kerst. Hoe laat eten we eigenlijk? (hihihi)
    Vandaag hebben we een stuk vals gespeeld, we hebben zelf ook in de gaten dat het een ietwat te vooruitstrevend was.
    Morgen zitten we aan de kust en dan komen we via het binnenland er aan.

  2. Zo dus Liz’s verjaardag is duidelijk goed gevierd, daar zijn we blij om. want we hebben op onze manier hier in Zuid Spanje
    er aan meegedaan. Wat we ons wel afvragen hoe jullie de komende negen dagen willen invullen. EN heel de Pyraneën EN
    dan nog de Sierra Nevada EN nog de rit naar La Manga om de 23 ste december hier te zijn, lijkt ons een beetje( of VEEL) te veel.
    We zien wel, maar weet wwel dat er op jullie wordt gerekend bij het Kerstdiner!!!
    Liefs Paula en Pa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *