Dag 14 – Reykjavik

Dag 14 – Reykjavik

 Vandaag maakten we even pas op de plaats in Reykjavik.
Een fraaie zonovergoten dag om een stadswandeling te maken en wat huishoudelijke taken te verrichten zoals het wassen van wat kleding. Ook meteen een mooie gelegenheid om wat te werken, van een rustdag is dus geen sprake.

Maar eerst, het bezoek aan Reykjavik. De camping ligt zo goed als wel in de stad, het is slechts een kilometer of twee lopen naar de binnenstad. Opmerkelijk is de bonte verzameling architectuur, futuristische glazen bouwwerken zoals het concertgebouw staan te midden van klassieke IJslandse laagbouw die erg doet denken aan de traditionele Scandinavische architectuur.
De rechtgeaarde koffieleut heeft in Reykjavik zijn walhalla gevonden. Op iedere hoek van een straat zit wel een kaffitar. Nou alleen nog een basis training communicatieve vaardigheden van het bedienend personeel en het is helemaal top. De chocolade liefhebber komt overigens ook rollend terug van een bezoek aan IJsland, met heeft hier zoals dat heet een ‘sweet-tooth’ en weet bij de prima koffie een almachtig lekker stuk chocolade taart te serveren.

Afijn, de hoofdstraat van Reykjavik, een stad die ongeveer net zo groot is als Dordrecht met een goede 200000 inwoners. Knetter toeristisch met om de andere winkel een tax-free shop met identieke inrichting; IJslandse wollen truien, wollen wanten, gekke T-shirts en pluche papegaaiduikers. Tot grote vreugde van Liz troffen we ook een christmas-shop aan, afgeladen met kunstig handgemaakte kerst decoraties en boom-ornamenten. Er staat ook een grote brievenbus waar je je brief aan de IJslandse kerstman kan deponeren, maar dat heeft natuurlijk geen enkele zin, iedereen weet dat de kerstman in Finland woont. Misschien is het een hulp-kerstman, dat zou een boel verklaren.
Al met al is een bezoekje aan Reykjavik als je er toch bent zeker even de moeite waard maar ik zou er zeker niet meer dan een dag voor uit trekken.

Terug op de camping ben ik maar eens aan het werk gegaan en het een aantal zaken die tijdens deze reis geëvalueerd moesten worden onder de loep genomen. Als eerste onze ventilatie raaminzet. We hebben het prototype dat wijzelf al enige jaren in gebruik hebben thuis gelaten en hebben een productiemodel meegenomen. Groot verschil met het prototype is dat het promotiemodel enorm geruisarm is, het is meermalen voorgekomen dat ik nog even kijk of hij wel aan staat als we gaan slapen. De afvoer van lucht is voldoende gebleken, we hebben geen condens in de auto waargenomen, ook niet op de ruiten. Hanneke en Piet hebben dezelfde raaminzet en merkten wel enige condensvorming, het verschil zit ‘m in het al dan niet geïsoleerd zijn van de auto, dat scheelt toch wel flink als je er met twee mensen in ligt te slapen. We gebruiken beiden de snelheidsregeling eigenlijk alleen op de maximale stand, het is dus een overweging om deze geheel weg te laten.

Het tweede item dat we nog snel even monteerden voor vertrek was de Hella Flexispot kaartleeslamp. We maakten al gebruik van dit type, maar waren erg benieuwd naar de luxe variant met rood en wit licht en dimmer functie op beiden. Hoewel het op IJsland in de zomer natuurlijk veel te lang licht is om een dergelijke kaartleeslamp nodig te hebben, is hij toch enige maken gebruikt. Door de lange flexibele hals is het ook een prima lamp om even wat in een tas te zoeken of als je het raam een stukje open zet, naar buiten te laten steken en het als kampeerlampje naast de auto te gebruiken. Juist dan is het witte licht erg prettig en is de dimmer functie geniaal. Tijdens het rijden is juist het rode licht erg comfortabel en ook hier is Liz weer erg te spreken over het feit dat ze zelf in de hand heeft hoeveel licht ze ter beschikking heeft. Enig punt dat ze jammer vind is dat de grote rubber aan/uit knop van de gewone flexispot plaats heeft moeten maken voor een draaiknopje, het is even wennen welke kant je op moet draaien om de juiste lichtkleur te selecteren. dat lijkt muggenzifterij, maar je zou mij eens moeten horen als je tijdens een rit in het duister opeens per ongeluk een witte lamp aan zet.

Nog een item van Hella zijn de splinternieuwe module 50 led lampen. Door meermalen ernstig teleurgesteld te zijn in diverse fabricaten klein model led werklampen zijn we erg op onze hoede geraakt, ook al komt deze uit de Hella stal. Terecht, want toen wij met het test model dat wij ontvingen aan de slag gingen bleek er toch een punt van kritiek boven water te komen, zijnde water indringing achter de eerste nylon lens die het optiek beschermd. Hoewel het de functionaliteit van de lamp niet in de weg stond, het optiek is namelijk waterdicht verlijmd, hoort dat volgens ons niet. Onze terugkoppeling werd gelukkig erg serieus genomen door Hella Oostenrijk waar deze lamp in productie gaat en met heeft het productieproces aangepast om dit euvel op te lossen. Onze test leek vergezocht, eerst de lamp goed warm maken en vervolgens in ijskoud water gooien, maar nu wij ‘m hier op IJsland op de bumper hebben aangebracht en diverse doorwadingen in smeltwaterrivieren hebben gedaan blijkt de test opeens heel relevant. We gaan deze test dus zeker voortaan in ons protocol opnemen.
De lampen krijgen het flink te verduren, ik heb ze dan ook expres zo laag mogelijk gemonteerd. Het vrij scherpe gruis van de met vulkanisch gesteente bedekte wegen dat Piet uiterst professioneel opwerpt in een dichte wolk (bedankt voor de assistentie bij deze test Piet) blijkt geen effect te hebben op de helderheid van de nylon lens, er is nog geen krasje op te bespeuren, ook niet na meermalen schoonvegen als er eens flink wat vuil op gekomen was.
De laklaag die op het lamphuis aangebracht is maakte ik me al geen zorgen om, je ziet dat deze dermate dik opgezet is dat alleen een impact met een serieuze steen hier ook maar enige schade kan veroorzaken. Tot dusver ben ik dus zeer positief gestemd over deze lamp.
Wat ook erg interessant is, is het lichtbeeld. De lens heeft in tegenstelling met bijna alle andere led werklampen een optiek in facetten wat een heel gedefinieerd lichtbeeld op de grond werpt. Het is dus niet een lamp die er in het wilde weg maar een boel licht uit braakt, maar eentje waar je je werkplek of campsite effectief mee uit kunt lichten.
Montage als rijverlichting zoals wij ze nu aangebracht hebben is uiteraard alleen toegestaan tijdens offroad gebruik en op die manier hebben we ze nog niet nodig gehad, het is hier in de zomer uiteraard veel te lang licht. Tja, zal er toch weer eens een winterreisje gepland moeten worden om de test af te ronden…
Tot dusver de bevindingen, het is de hoogste tijd om het havengebied van Reykjavik op te gaan zoeken waar het wemelt van de visrestaurants!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *