Dag 19 – Vik – Nyidalur

Dag 19 – Vik – Nyidalur

Vandaag zijn we de dag goed begonnen met de helft van de doos eieren die we gisteren gekocht hebben. Wat kun je doodgewone dingen zoals een ei toch enorm gaan missen als je op reis bent. vergezeld met een overheerlijk stuk gerookte zalm legden we een bodem voor een lange, zware dag. Vandaag zouden we Hanneke en Piet weer gaan opzoeken en aangezien we nog steeds in Vik zaten hadden we aardig wat kilometers voor de boeg.

We namen de ringweg 1 tot we bij de 209 richting Hrifunes aan kwamen. Daar troffen we een mooi, niet te lastig 4×4 pad met schitterende watervallen en prettig rijdende paden. Heel mooi was het stuk waar een doorwading bovenlangs een waterval liep, ik heb ‘m geloof ik vier keer gereden terwijl Liz foto’s aan het maken was. Dat gaat weer een mooie nieuwe poster voor in het atelier worden…

Verder gereden over de 210 en beste lezer die aantekeningen zit te maken van de geweldigste stukjes IJsland die je niet mag missen; Bijna bij de kruispunt van de 210 en 233 is een shortcut gemaakt. Neem die vooral niet maar neem de langere lus, je doet jezelf er een groot plezier mee. Juist dat stuk landschap heeft iets koddigs met zijn groene heuveltjes, hier en daar een lavapartijtje en fluweelzachte paadjes van zwart lavazand. Om het af te maken liep er ook nog een kabbelend watertje doorheen, opeens een heel aandoenlijke en lieve zijde van IJsland.
We zijn heerlijk opgeschoten over de 233 die hoewel het een onverharde weg is heel goed te doen is. Op de kruising met de 208 zagen we opeens een wel heel bekende auto opdoemen, het waren Hanneke en Piet die ons al een stuk tegemoet gereden waren.
Even bijgepraat natuurlijk en besloten om verder naar het noorden te rijden over de 208.

Er is werkelijk geen haar op mijn hoofd die er ook maar aan denkt om die weg ooit van mijn leven nogmaals te rijden, wat een verschrikking. De weg is totaal aan gort gereden door het vele verkeer en ik heb niet de indruk dat iemand van enige overheid zich er ook maar een moment druk over maakt. Tuurlijk, onverharde wegen hebben zo hun onvolkomenheden, maar deze weg slaat nergens op, een en al gapend gat.

Afijn, na deze beproeving hebben we even getankt en gegeten bij Hrauneeyjar tankstation. De Defender vond het heerlijk, de rest van het gezelschap maar zozo.
Nog verder noord waar we verrast werden door de escapades van de IJslandse overheid met de ziekelijke neiging om maar zo veel mogelijk waterkrachtcentrales te willen bouwen, met bijbehorende stuwmeren natuurlijk. Gruwelijk om te zien hoe men de natuur de nek om draait omwille van energie waar IJsland eigenlijk zelf geen behoefte aan heeft. We reden dus in plaats van het weggetje dat we graag wilden rijden nu over een hoge kaarsrechte dam bij Kvisslavatn, geen lol aan.
Uiteindelijk kwamen we aan bij een nationaalpark, waarvoor de natuurliefhebbers hier hard voor aan het strijden zijn en hebben geslapen bij Nyidalur. Al met al een erg lange dag en… zelfs de ondersteunende verlichting op de auto’s nog aangehad omdat het toch best donker begon te worden.

One Response to "Dag 19 – Vik – Nyidalur"
  1. let op in het zeer goede verhaal wordt soms geschreven over WIJ en dan weer IK, beter is alleen WIJ te gebruikern s.vp.
    Dat klinkt beter en is ook de waarheid!!!!!
    L.Gr. P & M

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *