Dag 9 – Akureyri – Vlak voor Stafn

Dag 9 – Akureyri – Vlak voor Stafn

 Intensief, dat is de beste omschrijving van vandaag denk ik.

De route ten noorden van de Vatnajokull (F910) is gesloten, dus wilden we ons geluk gaan beproeven langs z’n kleinere broer, de gletscher Hofsjokull. Op tijd vertrokken we vanuit Akureyri over de 829, als je toch in de buurt bent wil je tenslotte eventjes door het dorpje Bjork rijden, nietwaar? Nou, da’s geen aanrader.
Geen zingende mensen langs de kant van de weg, geen Bjork artefacten waar we stiekem een stukje van konden afbreken en heimelijk mee konden nemen naar huis… Als je niet tijdig de juiste mp3 hebt geselecteerd sjees je er door heen zonder enig teken van Bjork. Gelukkig hebben we de cd’s nog.

Verder over de 821 naar het zuiden, recht op de gletscher af door wederom een wonderschoon dal met steile beklimmingen, pittoreske waterpartijen en fraaie vergezichten. Tot we op de hoogvlakte aankwamen, het was werkelijk alsof we op de maan terecht gekomen waren. Eindeloze velden met fijn gravel, slingerende wegen met keien die voor het comfort eigenlijk net te groot waren en veel, heel veel kilometers achtereen hobbeldebobbel. Uiteindelijk zijn we aangekomen bij de warm water bron Laugafell waarin ook gebadderd kan worden.
Nou had ik op de camping vanochtend al een douche genomen dus ik hoefde niet zo nodig, maar Piet liet zich niet door de frisse ferme bries weerhouden en sprong bijna vanuit de auto al het water in.
Na een paar baantjes en weer een ervaring rijker hebben we nog even een kop koffie gedronken met de beheerder van het spul en hem alle relevante info over het gebied en de actuele status van de routes ontfrutseld. Maar goed ook want hij wist ons te vertellen dat een reddingsteam twee dagen terug de route had verkend die wij langs de gletscher wilden gaan rijden. Hun oordeel was dat de route nog net niet gevaarlijk genoeg was om ‘m te sluiten maar dat het vanwege de flink aangezwollen smeltwaterrivieren die overgestoken moeten worden wel sterk afgeraden moest worden om ‘m te rijden. Nou ja, dergelijk advies kun je eigenlijk alleen maar ter harte nemen. We zijn hier nog twee weken en houden hem in ‘de kijkerd’, de omstandigheden variëren hier best snel.

Over omstandigheden gesproken, we treffen het wel hoor. OK, we hebben bij Askja hadden we verse sneeuw op de tent liggen, maar over het algemeen hebben we een heerlijk zonnetje en is het aangenaam warm. Voor ons doen dan, het is zo’n 15 tot 20 graden.
Na het warmwaterbron avontuur zijn we naar de schuilhut gereden die aan de noordzijde van de Hofsjokull gletscher ligt en daar in een meer dan stevige bries een pannetje erwtensoep voor lunch gemaakt. Het was er het juiste moment voor, een kom ‘comfort-food’ doet de mistroostige reiziger die niet verder kan, goed.
De afdaling door het Vesturdalur was lang maar verliep voorspoedig, na nog wat lucht uit de banden gelaten te hebben was het rijden over de keien een stuk aangenamer en dat was merkbaar aan het tempo. Wat zou ik graag hetzelfde stuk nogmaals rijden in een Bowler oid. Met dat ik dit opper stemt Piet direct in en ziet zichzelf ook direct al over de steenvlakte zoeven en in de bochten hangen. De etappe van vandaag besluiten we vlak voor Stafn waar we wederom een geniaal kampeerplekje vinden, inclusief stromend water. Met de open haard blokken die we meegebracht hebben maken we een bescheiden instant-kampvuurtje om op te warmen en kijken tevreden terug op de ruim 300 km die we vandaag hebben afgelegd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *