Dag 30; – Vilhemina

Dag 30; – Vilhemina

by

Ik ben bij dat we de oude verbindingsweg door Zweden kunnen rijden. De nieuwe is een snelweg achtig iets, hardstikke handig voor truckers en mensen die snel van A naar B willen, maar dodelijk saai voor mensen als ons. En ook deze oude weg heeft zo zijn erg saaie momenten. We leven direct op als er iets te beleven is, gelukkig is dat ook zo. De oude weg is berucht om de grote hoeveelheid wild als rendieren en elanden en hoewel de elanden het af laten weten, zien we rendieren genoeg. Als ze toch eens weten wat wij denken, dan zouden ze wel meer haast maken om van de weg te gaan.
Het absoluut hoogtepunt van vandaag is dat we de zon gezien hebben!!!
Gisteren was er al wel langer en meer licht te bespeuren, maar vandaag was het dan eindelijk zover. Verwonderlijk dat dat zo’n impact kan hebben, Liz zat meteen met een brede glimlach op haar gezicht. (of ze heeft weer iets uitgehaald waar ik nog achter moet komen)
Met niet echt veel kilometers op de dagteller geef ik er in het stadje/dorp Vilhemina de brui aan. Ik ben doodmoe van het ‘berm-scannen’ en de stuifsneeuw die vanmiddag gevallen is en we strijken neer in het Vilhelmina hotel. Morgen bij daglicht is er meer te zien en beter te rijden. Sodasa.
‘Berm-scannen’ is een uitdrukking die wij gebruiken in gebieden die rijk zijn aan bewoners uit het dierenrijk. Het voorkomen van een aanrijding met een hert, rendier of eland is uiteraard het meest wenselijk, dus wij kijken naar aanwijzingen in de berm die duiden op recente aanwezigheid van wild.
In de winter zijn sporen makkelijk te zien en an de vorm en afmetingen van de sporen is af te leiden om welk dier het vermoedelijk gaat. Dat gaat grofweg prima in het voorbijrijden, het is zeker niet zo dat wij om de haveklap uitstappen en een Ray Mears act op staan te voeren.
Elanden zijn groot en hebben relatief lange benen. Grote stappen dus en met de brede hoeven laten ze een forse print achter.
De stappen van een rendier of hert zijn kleiner en onregelmatiger omdat er ook sprongetjes tussen kunnen zitten. Daarbij lopen vooral rendieren vaak in kuddes of per paar, wat duidelijk zichtbaar aan het spoor is.
Het scannen is erg effectief, vandaag zijn we meermalen op rendieren gestuit en gelukkig is het ondanks de erg gladde wegen steeds weer gelukt tijdig tot stilstand te komen, zonder gevaar voor ons of de dieren. Dat het menigeen minder goed af gaat, hebben we kunnen zien aan het grote aantal dode dieren (5 stuks gisteren) en het aantal uitwijkacties die meestal eindigen met de afdruk van een auto in de diepe berm.
Het is in scandinavie gevaarlijk als je je uitrusting en rijgedrag niet aanpast aan de omstandigheden.

PageLines