Dag 31; Vilhemina – ?

Dag 31; Vilhemina – ?

’s Ochtends blijken we zo goed als alleen in het hotel te zijn. Er is geen personeel en er staat een schamel ontbijt voor ons dat we zelf dienen op te sieren met oploskoffie.
We gaan er snel vandoor en in de loop van de ochtend krijgen we een prachtig schouwspel te zien, het opkomen van een vurige oranje ochtendzon. Om het geluk compleet te maken vinden e een pracht van een bosweggetje met een laag van 20 cm maagdelijke sneeuw. Na een paar kilometer echter stopt het geluk en moeten we omkeren, de weg is verderop gesloten. We vervolgen noodgedwongen op een hoofdweg die ons maar weinig kan boeien. Liz zit dan ook koortsachtig te zoeken naar alternatieven en ze komt met een prachtige verbindingsweg op de proppen die schitterend is.
Begin van de middag krijgen we een zelfde spectaculaire zon te zien onder gaan.
We steken de grens met Noorwegen over waar we verrast worden door heftige windstoten en grote hoeveelheden stuifsneeuw die het rijden erg lastig maken. De sneeuwwallen zijn slecht te zien en het is vermoeiend rijden.
In dit gebied vinden we nergens een goede plek om ons kampement te maken en ook de aanwezige campings zijn gesloten. Bij een van de campings in het Stordal spreken we de eigenaar en na wat aandringen kunnen we wel op het toegangspad van de camping staan.
Vol enthousiasme beginnen we aan het bereiden van onze maaltijd, maar de watervoorraad blijkt nog steeds bevroren te zijn. Met een paar pannen sneeuw op de brander is ook dat probleem snel opgelost en we vallen tevreden in slaap. En na 5 minuten weer. En na 5 minuten weer.
Parkeren onder een besneeuwde boom terwijl het 2 graden celcius is, is geen goed idee.