Dag 13 – Varzuga – Kirovsk

Dag 13 – Varzuga – Kirovsk

by

We kunnen ons geen van beiden het moment nog herinneren dat we gisteren avond in slaap zijn gevallen.
De houtkachel had de blokhut heerlijk warm gestookt, ’s ochtends was het er zelfs nog steeds aangenaam terwijl het toch weer een -20 nacht geweest was.

Onze gastheer was al druk in de weer geweest voordat wij aan schoven aan de ontbijt tafel, er stond weer een keur aan lekkernijen op ons te wachten. Vasily informeerde wat we nog wilden zien van het dorp voordat we weer vertrokken en we vroegen hem naar de eeuwen oude houten kerk waar het dorp om bekend stond.
Even later zaten we in een slee die hij achter de sneeuwscooter gehangen had en kregen een rondleiding bij 80 km/h door de smalle paadjes van het dorpje. De kerk was als verwacht, een prachtig houten bouwwerk uit 1674 met gepaste pracht en praal dat past bij de traditionele Russisch orthodoxe kerk.

Na afloop van de wilde rit namen wij afscheid van onze gastheer en reden de zelfde weg als wij gekomen waren weer terug. Tenminste…
Vlak na Terskiy had Liz een interessante shortcut ontdekt die ons door de bergen en bossen naar Kirovsk zou kunnen voeren. Ongeveer 20 kilometer lang hebben we ons uitermate goed weten te vermaken op deze 160 kilometer lange greenlane totdat we voor een brug stonden of althans de restanten ervan.
Het riviertje was slechts een 15 meter breed, het ijs er op was helaas niet betrouwbaar genoeg om overheen te rijden. Terug dus, weer die 20 km dolle sneeuwpret! Omdat er verder geen verbindingswegen waren moesten we dus terug naar Kandalaksha (inderdaad, koffie bij Statoil) en via de M18 naar Apatity.

Apatity is In 1960 uit de grond gestampt rond een enorme kunstmest fabriek en is geheel in Sovjet stijl opgetrokken. Als je geen beton fetisj hebt is het gruwelijk.
Door dus naar ons einddoel van deze geweldige dag door Kola; Kirovsk. Uiteraard was het al aarde donker toen we in Kirovsk aan kwamen, we hebben er dus nog niet veel van gezien behalve het alpine ski centrum vlak bij ons hotel. Morgen zullen we de stad eens beter aanschouwen.

We sloten de avond af in het restaurant van het hotel waar alleen Russisch gesproken werd en ook de kaart voor ons onleesbaar was. Met het levensreddende codewoord ‘mjasa’ (vlees) wisten wij ons toch weer voor teloorgang te behoeden…

One Response to "Dag 13 – Varzuga – Kirovsk"
  1. Schitterend zoals je de tocht naar en in Varzuga beschrijft. Wij hebben hier ondertussen ook een beetje sneeuw (20 cm) heel het land lijkt hier ontwricht.
    Als jullie teug zijn zie ik graag de foto’s
    Sam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

PageLines