Dag 23 – Kvalsund – Nordkapp – Kvalsund

Dag 23 – Kvalsund – Nordkapp – Kvalsund

by

Vol verwachting en met een lichte opwinding zijn we vanmorgen vroeg richting Noordkaap vertrokken ondanks dat de Noordkaap in deze periode volgens de website van Nordkapp gesloten is voor eigen vervoer.

In het aarde donker manouvreerden we de Defender over de kronkelige ijsweggetjes richting Skaidi. Bij Skaidi draaiden we de E6 op die ons de Hatter in voerde. De Hatter is een vrij plat bergebied en eigenlijk meer een vidde, een hoogvlakte of plateau. Nog steeds niet veel sneeuw, maar daar staan de vidda ook wel om bekend.
Altijd harde wind waardoor sneeuw geen kans krijgt om een dik pak te vormen. Vanaf Smørfjord reden we langs het prachtige uitgestrekte Porsangerfjorden over een weg waar je je haar in kon kammen. Spiegel, maar dan ook spiegelglad. Gelukkig waren we zo kien geweest een uur extra reistijd in te calculeren, zonder haast reden we dus met een gangetje van 50 verder tot de slingerweg langs het fjord weer landinwaards ging en beter werd.

Het stukje heeft ons uiteindelijk een half uur extra reistijd gekost. Het overige half uur hebben we enorm nuttig besteed door in Honningsvåg ons lichamelijk voor te bereiden op de verwachtte krachtmeting tussen mens en natuur. Een overheerlijke en uitgebreide lunch in het kleine cafe aan de haven (ik heb naderhand uren met dat rotdeuntje in m’n hoofd gezeten) was perfect voor dit doel en inderdaad, we moesten ons uiteindelijk toch nog haasten om op tijd op het afgesproken punt te zijn, het kruispunt naar Kamøyvær.
We troffen er Jørn die met z’n imposante truck al stond te wachten.

Slechts 1 x per dag gaat een bus met touristen van de Hurtigruten veerdienst vanaf Honnigsvåg naar het uiterste puntje van Noorwegen. Jørn met z’n truck voorop zorgt dat de bus het ook daadwerkelijk haalt. Het is slechts een klim van 9%, maar op ijs is dat toch best een hele klus.
Sinds vorig jaar heeft de gemeente Nordkapp Kommune, eigenaar van de weg naar de Noordkaap, besloten dat naar inzicht van de sneeuwploeg chauffeur er ook er op uitgerustte 4×4’s mee omhoog mogen, zoals wij deze ochtend vernamen.

En dat gaat zo subtiel als een Noorse trucker uit Finnmark kan zijn. ‘Jij gaat wel mee, jij niet. Einde discussie.’ Wij waren uiteindelijk de enige personenwagen die mee mocht.
Sneeuwsafari schreef ik gisteren, de weersberichten logen er tenslotte niet om. We hadden zo’n beetje de meest beroerde dag uitgekozen, men voorspelde sneeuw en harde wind.
Die sneeuw is uit gebleven, de harde wind gaf wel gehoor aan de oproep van de weerman. Over een prachtig gepolijste ijsweg reden we dus achter de truck en bus aan in schitterend terrein, werkelijk adembenemend. Zo ruw en ruig als het er in de zomer uit kan zien, zo lieflijk lag het eiland waar de Noordkaap op ligt er nu bij. In een anderhalf uur tijd stonden we dan toch op de Noordkaap, in een stevige frisse bries afkomstig van de Barenz zee.

Aan de ene kant jammer dat de sneeuw achterwege bleef, aan de andere kant weet ik niet zo zeer of je in die omgeving wel zo blij moet zijn met stevige sneeuwval. Het was wel relaxed zo.
Tot slot kregen we nog een aardige traktatie op de terugweg. Toen we op de vidde even de auto uit gingen voor een frisse neus, wees Liz omhoog; kijk, noorderlicht… Slechts zwakjes, lang niet zo imposant als je soms op foto’s ziet, maar toch. Een vaag groen schijnsel baande zich boven ons een weg door het luchtruim. En zwakjes of niet, het was mijn eerste noorderlicht ervaring in al die jaren dat we in deze regionen aan het reizen zijn.

Prachtig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

PageLines